Αν τίποτ’ άλλο δεν κερδίσαμε, μάθαμε τουλάχιστον πως αύριο θα συναντηθούμε. Αυτό διδάσκουμε, αυτό κηρύττουμε, μην κάνοντας καθόλου κήρυγμα, γιατί όποιος λέει πως αγαπάει ό,τι αγαπάει, δεν κάνει κήρυγμα, λέει μονάχα εκείνο που δε θα μπορούσε να μην πει. Γιάννης Ρίτσος

Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2013

Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Βόλου

(Υστερόγραφο του τέλους που το γράφω στην αρχή:
Λένε πως... "αρχίζεις να γερνάς, όταν σκαλίζεις το παρελθόν!"
Μακάρι, να ζούμε και να γερνάμε!)

Από χιόνια... ήξερα! Από κύκλα, ήξερα! Από σκι, ποτέ δεν έμαθα!
"Επεσε" όμως στα χέρια μου ένα βιβλίο, κι έτσι, βρήκα και την σελίδα του Ε.Ο.Σ. ΒΟΛΟΥ!

Ήταν μια ευκαιρία να μάθω περισσότερα και συνάμα να ρωτήσω τους συγγενείς και φίλους... για τις αναμνήσεις τους, στον Ξενώνα του Ορειβατικού, που ήταν δωρεά του Θεόδωρου Αφεντούλη.

Απ' την σελίδα του Ε. Ο. Σ. ΒΟΛΟΥ "έκλεψα" το ιστορικό. (ΟΛΑ, δηλαδή! Δεν ήξερα πού να σταματήσω!)
Και απ' το βιβλίο, μόνο λίγες σελίδες, γιατί ο σκάνερ μου είναι χαλασμένος και στον σωστό χειρισμό της μηχανής, δεν έχω κάνει μαθήματα...

Με τα σπορ, δεν έχω καμία σχέση, δυστυχώς!
Την ανάρτηση την κάνω για καθαρά προσωπικούς και συναισθηματικούς λόγους!
Δικά μου κενά συμπληρώνω.

Στην Βικιπαίδεια βρήκα:

Θεόδωρος Αφεντούλης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ξυλογραφία του Θεόδωρου Αφεντούλη από το περιοδικό Ποικίλη Στοά του 1894
Ο Θεόδωρος Αφεντούλης (1824 - 1893) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα και πληρεξούσιος στη Β' Εθνική Συνέλευση του 1862.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Ζαγορά του Πηλίου το 1824. Σπούδασε ιατρική αρχικά στη Σμύρνη και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τότε Οθωναίο, και ακολούθως στην Ευρώπη για ευρύτερες σπουδές. Επέστρεψε στην Αθήνα το 1849 όπου και αναγορεύτηκε υφηγητής, και το 1852 καθηγητής της παθολογικής ανατομικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διακρίθηκε για την σπάνια εγκυκλοπαιδική γνώση του σε πολλούς κλάδους της επιστήμης. Διέπρεψε και ως καθηγητής της φαρμακολογίας διδάσκοντας επί σαράντα χρόνια. Έγραψε και δημοσίευσε πολλά περισπούδαστα ιατρικά συγγράμματα, αλλά και λογογραφικά κείμενα και ποιήματα. Μετάφρασε ακόμα και σημαντικούς ξένους συγγραφείς. Διετέλεσε επί σειρά ετών διευθυντής του Τζαννείου Νοσοκομείου του Πειραιά.
Στην πολιτική αναμείχτηκε το 1862-3 όταν εξελέγη βουλευτής (πληρεξούσιος) του Πειραιά στην Εθνική συνέλευση, επιδεικνύοντας εθνική και κοινωνική δράση ασυνήθη. Τιμήθηκε με παράσημα από τον βασιλέα Όθωνα, τον Γεώργιο τον Α΄ καθώς και με πολλές ξένες διακρίσεις.
Απεβίωσε στον Πειραιά το 1893. Ο Δήμος του Πειραιά τιμώντας τον, έδωσε το όνομά του σε μία από τις ακτές της πόλης και ανήγειρε μαρμάρινη προτομή του σε κεντρικό σημείο στον λιμένα Ζέας, (πρώην Πασαλιμάνι).

********
Το ΣΥΛΛΕΚΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ:

Ε.Ο.Σ. ΒΟΛΟΥ
Μια πορεία 80 χρόνων...
1930-2010

ΕΚΔΟΣΗ: ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΟΛΟΥ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΡΕΚΛΙΔΗ 
******


















ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΟΨΥΧΑ ΣΤΟΝ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ, ΝΙΚΗΦΟΡΕΣ ΛΕΥΚΕΣ ΠΟΡΕΙΕΣ!!!

Στην σελίδα τους, εκτός από ενημέρωση, θα δείτε και υπέροχες φώτο!!!

[07-01-13]
Ιστορικό Συλλόγου




Από την αρχή του αιώνα, το 1902, δημιουργήθηκε στο Βόλο ο ΟΜΙΛΟΣ ΕΚΔΡΟΜΕΩΝ (Ο.Ε.Β.) με περιορισμένη ακτίνα δράσης, με κοντινές εκδρομές και περιπάτους, που πραγματοποιούνταν με τα λιγοστά συγκοινωνιακά μέσα της εποχής εκείνης (βαρκάκια, τραινάκι, αμαξάκια).

Με την μεσολάβηση του Α΄ παγκοσμίου πολέμου χαλαρώνεται η εκδρομική δραστηριότητα.

Κατά το 1922, όμως, παρά το απαισιόδοξο κλίμα της Μικρασιατικής καταστροφής, αναβιώνει ο Ο.Ε.Β. με προσπάθεια ενθουσιωδών μελών του όπως των Νικ. Πορφυρογένη, Ρήγα Ρεπανά, Γιώργου Βαρδάκη, Ευάγγελου Τζάνου, Δημ. Λοίζου, Ζάχου Λεβή και Δημ. Μαρκόπουλου.

Ο όμιλος πραγματοποίησε τολμηρές και πολύωρες πορείες (χωρίς συγκοινωνίες και γνώρισε μια επιτυχία που ξεπερνούσε τα σύνορα ενός επαρχιακού σωματείου. Άλλωστε και στην πρωτεύουσα ο «ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟΣ» τότε μόλις είχε ιδρυθεί, έτσι που ο Βόλος εμφανίζεται πρωτοπόρος. Η γόνιμη αυτή δράση ανακόπηκε λόγω απομάκρυνσης των στελεχών του Ο.Ε.Β., έτσι που η πενταετία 1926-1930 να χαρακτηρίζεται από μία χαλάρωση σημαντική της δραστηριότητάς του.

Εξάλλου, υπήρχε και η ορειβατική συντροφιά που ορειβατούσε τον χειμώνα 1929-1930.


Τον Μάρτιο του 1930, το πέρασμα του στόλου από τον Βόλο, έδωσε την ευκαιρία στον αρχηγό του Ιωαν. Δεμέστιχα, φανατικό ορειβάτη και Αντιπρόεδρο του μόλις ιδρυθέντος στην Αθήνα (κατά το υπόδειγμα των Συνδέσμων της Ευρώπης), Ελληνικό Ορειβατικό Σύνδεσμο, να εκφράσει στον τότε πρόξενο της Γαλλίας, στον Βόλο, Σωκρ. Πετρόχειλο, την επιθυμία να πραγματοποιήσει μια ανάβαση στο χιονισμένο Πήλιο.

Με την μεσολάβηση του ορειβάτη Ζάχου Λεβή, συγκροτήθηκε ομάδα, που αποτελέσθηκε από τους Γ. Βαρδάκη, Ε. Τζάνο, Δ. Λοίζο, Μ. Μαρκόπουλο (παλαιά μέλη του Ο.Ε.Β.) και τους Ζ. Λεβή, Δ. Θεοδωρλιδη, Στ. Σκουρογιάννη, Τάκη Παρασκευόπουλο Δ. Ζωγράφο, Ν. Στέλλο, Δ. Καρακίτσο, Ν. Οικονόμου, Λυς. Μαρασλή, Δ. Λεβή (ορειβατική συντροφιά) και από τον Αντιπλοίαρχο Ιωαν. Βλαχόπουλο, κυβερνήτη του μόλις τότε παραληφθέντος υποβρυχίου «ΠΡΩΤΕΥΣ».

Η ανάβαση έγινε στο Πλιασίδι από Πορταριά, την Κυριακή 23 Μαρτίου 1930. Από το Πλιασίδι η ομάδα κατευθύνθηκε στο χάνι Κυριαζή, όπου γευμάτισε και φεύγοντας επισκέφθηκε το Σανατόριο Καραμάνη, για να καταλήξει στην Πορταριά όπου χώρισε. Ύστερα από δύο μέρες, έγινε συνάντηση της ομάδας στο Θωρηκτό « ΑΒΕΡΩΦ» όπου έγινε πρόταση από τον Ιωαν. Δεμέστιχα, να συγκροτηθεί ένα νέο τμήμα του ΕΟΣ στον Βόλο. Η ομάδα συμφώνησε. Επακολούθησαν οι νόμιμες διατυπώσεις, που τελείωσαν με την 963 απόφαση του Πρωτοδικείου Βόλου της 10-6-1930. Ως ιδρυτές αναφέρονται ( αλφαβητικά) οι :

Ευαγγέλου Νικ, Ζωγράφος Δημ., Θεοδωρίδης Δημ., Καρακίτσος Δημ., Κουτσαγγέλης Γιωρ., Λεβής Ζάχ., Λεβής Δαυίδ, Μαρασλής Λυσίμαχος, Παρασκευόπουλος Τάκης, Ρετσούλης Ιωαν., Σκουφογιάννης Στέφ., και Στέλλος Νίκος.

Το πρώτο Δ.Σ. αποτελέστηκε από τους : Δ. Καρακίτσο (πρόεδρο), Δ. Λεβή (γραμματέα), Ζ. Λεβή (έφορο), Στ. Σκουφογιάννη (ταμία), Λυς. Μαρασλή και Τάκη Παρασκευόπουλο (μέλος).

Έτσι άρχισε η δράση του Ορειβατικού Βόλου. Από τότε, κύλησαν χρόνια, χρόνια προσπαθειών, επιτυχιών αλλά και χρόνια πολεμικά, χρόνια αναταραχής, χρόνια καταστροφών ( σεισμοί, πλημμύρες, θεομηνίες). Μετά από κάθε συμφορά, έπαιρνε τη σκαπάνη, καθάριζε τα ερείπια και άρχιζε τη δημιουργία.

Το δημιουργικό του έργο ξεσήκωσε τον αγέρα της αγνής ορειβατικής ιδεολογίας και θεμελίωσε το συλλογικό κίνημα.

Έτσι, πήρε την αναγνώριση που του έπρεπε για τη δραστηριότητά του, που έγινε μέσα από οικονομική ανεπάρκεια, δυσκολίες, αδιαφορία, έλλειψη μέσων και κάποτε με πολεμική.


Την πρώτη δεκαετία : 1930 - 1940.
1932 Δημιουργήθηκε η πρώτη χιονοδρομική ομάδα (Ιωαν. Χατζηαποστόλου, Δημ. Δήμου, Νικ. Ευαγγέλου, Ιωαν. Γιαννούλη).
Κατασκευάστηκε η πρώτη πίστα από Πλιασίδι.
Έγινε παραγγελία σκί στο εξωτερικό και οργανώθηκαν τοπικά πρωταθλήματα.
Έγιναν οροσημάνσεις.
1936 Απόκτηση γραφείων.
1937 Απόκτηση ξενώνα στη Ζαγορά από δωρεά Αφεντούλη.
Εγκατάσταση τηλεφώνου.
Ξεκίνημα για ανέγερση καταφυγίου στο Πλιασίδι (1937-1938) με βοήθεια του τότε Δημάρχου Βόλου κ. Κωστή Σπυρίδη.
1940 Στρατευμένα μέλη του σωματείου αλλά και εθελοντικά, μαζί με τον εξοπλισμό τους, πρόσφεραν στον αγώνα του Έθνους και επάνδρωσαν την μονάδα, που ο ΕΟΣ είχε την μεγάλη ικανοποίηση να δει δημιουργούμενη μέσα από τους κόλπους του. Το Α΄ Τάγμα Χιονοδρόμων του Ελληνικού Στρατού. Ένας νεκρός, ο πρωταθλητής του Γιώργος Παππάς, ένας βαριά τραυματισμένος, ο Πλούτων Λογγίδης και αξιόλογη δράση άλλων μελών του, που επίσημα επαινέθηκε, είναι ο απολογισμός του.

Την δεύτερη δεκαετία : 1941 - 1950
1941
1944
Η δράση διακόπηκε από τον πόλεμο και την κατοχή.
1945 Οργανώθηκε το πρώτο μεταπολεμικό τοπικό πρωτάθλημα.
1946 Κατασκευάσθηκαν 12 ζευγάρια σκί και παραγγέλθηκαν 10 ζευγάρια στο εξωτερικό.
1948 Η δράση διακόπηκε λόγω απαγόρευσης από τις αστυνομικές αρχές. Παρόλα αυτά Ο Πλούτων Λογγίδης είχε επιλεγεί για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σαίν-Μόριτς. Η συμμετοχή της Ελληνικής ομάδας ματαιώθηκε (προς δόξα της ΕΟΑ ).

Την τρίτη δεκαετία : 1951 - 1960
Χαρακτηρίζεται από πλούσια δράση. Νέες εξορμήσεις, οδοσημάνσεις, εκδρομές, εκθέσεις φωτογραφίας, προβολές ταινιών.
1952 Κατασκευή νέας πίστας.
Χειμερινοί Ολυμπιακοί αγώνες στο ΟΣΛΟ με συμμετοχή του αθλητή μας Αντώνη Μυλιόρδου.
1953 Έγινε η εγκατάσταση του πρώτου σκί -λίφτ και διάνοιξη διαδρόμου.
1955 Από τον σεισμό καταστράφηκαν τα γραφεία του συλλόγου.
1956 Εγκαινιάζεται η δημιουργία ομάδων νεαρών ορειβατών στα Γυμνάσια και ομάδες Προσκόπων και Οδηγών εγκύκλιος του Γεν. Επιθεωρητή Μ.Ε. Κούρνια στα Σχολεία). Χοροί, πίτες, συνεστιάσεις.
1957 Ανακαινίζεται ο ξενώνας της Ζαγοράς.
Κατασκευή και νέας πίστας.
1958 Ο σύλλογος αποκτά νέα γραφεία (Δημητριάδος 94). Παρουσίαση του διάσημου οδηγού Ρεμπιφά.
1959 Εκδόθηκε το 1ο Δελτίο Πληροφοριών.
Οργάνωση της Πανελλήνιας Γ.Σ. των αντιπροσώπων του ΕΟΣ στο Βόλο.
Η Κοινότητα Αγ. Λαυρεντίου δώρισε οικόπεδο 2 στρεμμάτων στις Αγριόλευκες για καταφύγιο (πρόεδρος Κ. Λιάντζουρης).
1960 θεμελιώθηκε το καταφύγιο (μια πρώτη χρηματοδότηση της ΓΓΑ 40.000 δρχ - κ. Βήχος).

Την τέταρτη δεκαετία : 1961 - 1970
Στο ζενίθ της δράσης. Παρουσίαση κορυφαίων ορειβατών (σέρ Τζών Χάντ και Τόνι Χέμπλερ). Χοροί, προβολές μελών, ομιλίες (στον Ρ.Ο.Β. και άλλων), έκθεση φωτογραφίας.
1962 Συγκρότηση 12μελούς σπηλαιολογικής ομάδας.
Χρηματοδοτήσεις για το καταφύγιο μέχρι το 1965 ( ΕΟΤ και ΓΓΑ- Επαμ. Πετραλιάς).
1966 Εγκαίνια καταφυγίου Αγριόλευκες.
Οργανώθηκαν διεθνείς αγώνες χιονοδρομίας.
1968 Ο 1ος αναβατήρας τελεσιέζ από Αυστρία ( βοήθεια του Ρόμπερτ Κνάπε αυστριακού που εργάστηκε στο εργοστάσιο Γκλαβάνη).
Προσφορά βοήθειας από μέρους του συλλόγου για την ίδρυση της Ελληνικής Εταιρείας προστασίας της φύσης και μέλος της.
Είκοσι τρία μέλη του ΕΟΣ (από τα 38 ιδρυτικά) στη δημιουργία του Ναυτικού Συνδέσμου «Αργοναύτες», όπως είχε συμβεί και για την ίδρυση του ΝΟΒ παλαιότερα.

Την πέμπτη δεκαετία : 1971 - 1980
Θεωρείται καρποφόρα περίοδος . Έγιναν :
1971 Διεξήχθησαν πέντε (5) Πανελλήνιοι αγώνες χιονοδρομίας στο Πήλιο
1972 Κατασκευάστηκαν νέες πίστες και αναγνώρισή τους από την F.I.S. (Διεθνής Ομοσπονδία).
Κατασκευή ιατρείου.
Απόκτηση χιονοστρωτήρα.
Κατασκευάστηκε ο 2ος αναβατήρας.
Έγιναν φυλάκια αφετηρίας και τερματισμού
Οργανώθηκαν Πανελλήνιοι αγώνες χιονοδρομίας.
1973 Εγκαταστάθηκαν δύο τηλέφωνα.
Εκχιονιστικό.
BAR στη κορυφή του Χ. Κ.
Οργανώθηκαν Πανελλήνιοι αγώνες χιονοδρομίας.
1974 Διοργάνωση Βαλκανικών αγώνων.
Διοργάνωση Πανελληνίων αγώνων.
1975 Παραχώρηση ξενώνα «Πηλέας» από Κοινότητα Δράκειας.
1976 Μικρό καταφύγιο αναρριχητών (μηχανοστάσιο παλαιού LIFT).
1977 Ο ΕΟΣ Βόλου είναι αθλητικό σωματείο, σταμάτησε ο εκδρομισμός, κατασκευή αποδυτηρίων αθλητών.
Ξεκινά πρόγραμμα σχολικού αθλητισμού.
1978 Διοργάνωση Βαλκανικών αγώνων.
1980 Εγκατάσταση μικρού λίφτ.
Τοποθέτηση - αποκαλυπτήρια της προτομής του ήρωα Γιώργου Παππά, γιορτή για τα 50 χρόνια με καλεσμένους στο καταφύγιο Αγριόλευκες.
Πανελλήνιοι αγώνες χιονοδρομίας.
Εκδίδεται νέο δελτίο «Ορειβατικά Νέα»
Δωρεά 4 στρεμμάτων στην κορυφή από την Κοινότητα Αγ. Λαυρεντίου ( πρόεδρος Κων. Αρμάγος).
Χειμερινοί Ολυμπιακοί αγώνες. Σαπόρο ( με συμμετοχή Σπ. Θεοδώρου ) και Ινσπρουγκ ( με συμμετοχή Σπ. Θεοδώρου και Θωμά Καραδήμου - αρχηγός ομάδας Μιχ. Λούσης του ΕΟΣ Βόλου).
Δίαθλο ( σλάλομ βουνού και θάλασσας την ίδια ημέρα ).
Βράβευση από Ακαδημία Αθηνών.
Νόμος 75/1975.
Πίστα δρόμων αντοχής 5.000 μέτρων « ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ ».

Την έκτη δεκαετία : 1981 - 1990
1981 Συμμετοχή στο 5ετές πρόγραμμα ανάπτυξης του Νομού.
1982 Γ.Σ. Σωματείων για διαχωρισμό χιονοδρομίας στο Πήλιο.
1983 Οριστικοποίηση δωρεάς Αφεντούλη (συμβόλαια), μέλος μας στη συμβουλευτική επιτροπή αθλητισμού στο Νομό, κατασκευή αίθουσας ενοικιάσεων σκί και ανεμοφράκτη, προετοιμασία για Βαλκανιάδα, προετοιμασία χιονοδρόμων στο εξωτερικό.
1984 Πρόγραμμα κοινωνικού τουρισμού - μέλος μας στην Νομαρχιακή Επιτροπή Τουρισμού.
Χοροεσπερίδα Τσικνοπέμπτης.
Συμμετοχή σε παιδικές ορειβατικές κατασκηνώσεις.
1985 Συμμετοχή σε παιδικές ορειβατικές κατασκηνώσεις.
Παραχώρηση χρήσης Χιονοδρομικού Κέντρου στη Νομαρχία.
1986 Συμμετοχή σε παιδικές ορειβατικές κατασκηνώσεις.
Τιμήθηκαν μέλη μας για συμμετοχή στο Τάγμα Χιονοδρόμων από ΕΟΧ και Δυνάμεις Καταδρομών στην Αθήνα.
Μέλη μας σε σχολές προπονητών χιονοδρομίας.
Χοροεσπερίδα Τσικνοπέμπτης.
Αγορά λεωφορείου 18 θέσεων (βοήθεια ΓΓΑ και ιδιωτών).
1987 Παρουσίαση αναβάσεων εξωτερικού & αθλημάτων μας μαζί με Αθλητικό Οργανισμό Δήμου Βόλου.
Συμμετοχή σε παιδικές ορειβατικές κατασκηνώσεις.
1988 Έκδοση δελτίων.
Ενέργειες για πίστα αναρρίχησης στο Πεδίο Άρεως.
Διάνοιξη και ονομασία μονοπατιών Πηλίου (πρόγραμμα βουνό και νέοι της Γ.Γ.Ν.Γ.).
Πρόγραμμα ανάπτυξης Πηλίου και Όθρυος.Άσχημος χειμώνας ( χωρίς χιόνια ).
Νέος σύρων αναβατήρας.
1989 Ομιλία στο Δήμο Βόλου για χειμερινά αθλήματα.
Μίσθωση καταφυγίου
Νέος χιονοστρωτήρας.
Λειτουργία ιατρείου
1990 Σεμινάρια κριτών
Κοινωνικός τουρισμός
Χοροί - εκδηλώσεις.

Την έβδομη δεκαετία : 1991 - 2000
1991 Οργάνωση τεσσάρων αγώνων στο Πήλιο
Κοινωνικός Τουρισμός.
1992 Πρόγραμμα βουνό και νέοι.
Ομάδα διάσωσης για C-130 που κατέπεσε στην Όθρη.
Ανακαίνιση γραφείων και ξενώνα Ζαγοράς.
Δύο αγώνες στο Πήλιο.
1993 Ομάδα διάσωσης για δεξαμενές ΔΕΥΑΜΒ στο Πήλιο και δύο χαμένων αεροπόρων της 2ης ΜΚΣΕ.
Τρεις αγώνες στο Πήλιο.
1994 Αθλητικό σχολείο ( χιονοδρομία ).
Απόκτηση όπλου διάθλου.
Η ομάδα διάσωσης σε πυρκαγιά στο Πήλιο.
Εύρεση 2 φοιτητών στον Όλυμπο.
Τοίχος αναρρίχησης από Δήμο Βόλου.
Μελέτη για μονοπάτια κεντρικού Πηλίου.
Χορός και λαχειοφόρος.
1995 Ομάδα διάσωσης στην Κερασιά για 1 άτομο.
Πώληση ξενώνα Ζαγοράς.
Διαγραφή 6 μελών από πειθαρχικό συμβούλιο.
Κοπή πίτας και χορός.
Καταγραφή οικισμών Πηλίου
Σήμανση Εθνικού μονοπατιού Ο2 ( Πήλιο - Όλυμπος ).
Απόκτηση FAX.
Αγώνες Παλαιμάχων.
Πανελλήνιοι αγώνες στο Πήλιο.
1996 Ομάδα διάσωσης στη Χαλκίδα - εξοπλισμός της με υλικά.
Αγορά νέων γραφείων (Δημητριάδος 186 Α ).
Έκτακτη Γ.Σ. στις 12/2 για Χ.Κ.
Κοπή πίτας 13/2.
1998 Κοπή πίτας και απονομή επάθλων.
Εφηβικό ορειβατικό κέντρο στην Κερασιά.
1999 Κοπή πίτας με απονομές.
Ομάδα διάσωσης για ανεύρεση Πολωνικού αεροπλάνου στα Πιέρια.
Εγκατάσταση αναρριχητικής πίστας στο κτήριο Αδαμόπουλου.
Παραχώρηση οικοπέδου για νέο καταφύγιο από την Κοινότητα Μακρινίτσας (Πρόεδρος Νίκος Τσούκας).
Συμμετοχή σε προγράμματα του ΚΕΚΑΝΑΜ ( Τουρισμός βουνού και εκπαιδευτές χειμερινών σπόρ).
Κατασκευή οικίσκου γραμματείας αγώνων χιονοδρομίας.
Απόκτηση Video.
2000 Εγκατάσταση διπλού αναβατήρα.
Εορτασμός για τα 70 χρόνια ζωής του συλλόγου.
Συμμετοχή αθλητών σε διεθνείς αγώνες στην Ιταλία (Σ. Καραίσκος, Φ. Καραίσκος, Ε. Γεωργαλά. Ο Φ. Καραίσκος για δεύτερη φορά κατέλαβε 1η θέση.
Διοργάνωση πανελληνίων αγώνων δρόμων αντοχής.
Η Β. Ζάντζου κατέλαβε 3η θέση σε Βαλκανικούς αγώνες αναρρίχησης.
Ανάβαση ομάδας στις Άλπεις.
Οργάνωση πανελληνίων αγώνων Roller Ski στην παραλία του Βόλου.
Συμμετοχή ορειβατών μας στην 60η Π.Ο.Σ.

Την όγδοη δεκαετία : 2001 -2010
2001 Συμμετοχή σε Ολυμπιακές ημέρες νέων στην Φιλανδία (Σ. Καραίσκος, Φ. Καραίσκος, Ε. Γεωργαλά, Θ. Καραγιώτας, Α. Πολύζος).
Ο ΕΟΣ Βόλου 1ο σωματείο στην αγωνιστική αναρρίχηση.
4 Απριλίου, μνημόσυνο για τα 60 χρόνια από τον θάνατο του Γ. Παππά, κατάθεση στεφάνου.
Ο Β Ρήγας συμμετέχει στο παγκόσμιο αναρρίχησης.
Συμμετοχή ορειβατών μας στην 61η Π.Ο.Σ.
Συμμετοχή με διάκριση σε Διεθνή αγώνα Roller Ski.
Αργυρό ο Β. Ρήγας στο Διεθνές παγκόσμιο πρωτάθλημα νέων.
Βραβεύσεις αθλητών μας από ΠΣΑΤ.
Ο Ν. Μαγγίτσης στον Β. Πόλο.
Ολοκλήρωση αναρριχητικής πίστας Αδαμόπουλου και εγκαίνια με Πανελλήνιο αγώνα.
2002 Στην κατάβαση 1η αθλήτρια η Φ. Κοκολιού.
1η νίκη Φ. Καραίσκου σε διεθνή αγώνα στη Γαλλία.
Οργάνωση Βαλκανικών αγώνων δρόμων αντοχής.
Συμμετοχή Γ. Βλάχου (αθλητή ΑΜΕΑ) σε χειμερινή παραολυμπιάδα του Σολτ Λέικ.
Οργάνωση πανελληνίων αγώνων αναρρίχησης.
Διάνοιξη μονοπατιών.
Βαλκανικοί αγώνες αναρρίχησης.
8 Αυγούστου, θάνατος του επι 23 χρόνια Προέδρου Θ. Τσαούση.
Συμμετοχή Β. Ρήγα στο παγκόσμιο αναρρίχησης.
Ο Ν. Μαγγίτσης στον Ν. Πόλο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου