Αν τίποτ’ άλλο δεν κερδίσαμε, μάθαμε τουλάχιστον πως αύριο θα συναντηθούμε. Αυτό διδάσκουμε, αυτό κηρύττουμε, μην κάνοντας καθόλου κήρυγμα, γιατί όποιος λέει πως αγαπάει ό,τι αγαπάει, δεν κάνει κήρυγμα, λέει μονάχα εκείνο που δε θα μπορούσε να μην πει. Γιάννης Ρίτσος

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

«Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»

Άρθρο του Μίκη Θεοδωράκη προς τη διεθνή Κοινή Γνωμή! 

Άρθρο του Μίκη Θεοδωράκη ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ με τίτλο 
«Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»
Υπάρχει μια διεθνής συνωμοσία με στόχο την ολοκλήρωση της καταστροφής της χώρας μου. Ξεκίνησαν από το 1975 με στόχο τον νεοελληνικό πολιτισμό, συνέχισαν με την διαστροφή της νεότερης ιστορίας μας και της εθνικής μας ταυτότητας και τώρα προσπαθούν να μας εξαφανίσουν και βιολογικά με την ανεργία, την πείνα και την εξαθλίωση.

 Εάν ο ελληνικός λαός δεν ξεσηκωθεί σύσσωμος για να τους εμποδίσει, ο κίνδυνος για την εξαφάνιση της Ελλάδας είναι υπαρκτός. Εγώ την τοποθετώ μέσα στα δέκα επόμενα χρόνια. Από μας θα μείνει μόνο η μνήμη του πολιτισμού μας και των αγώνων μας για την ελευθερία.

 Ως το 2009 δεν υπήρχε σοβαρό οικονομικό πρόβλημα. Οι μεγάλες πληγές της οικονομίας μας ήταν οι υπερβολικές δαπάνες για την αγορά πολεμικού υλικού και η διαφθορά μιας μερίδας του πολιτικού και του οικονομικο-δημοσιογραφικού χώρου. Όμως και για τις δύο πληγές ήταν συνυπεύθυνοι και οι ξένοι. Όπως λ.χ. οι Γερμανοί, Γάλλοι, Άγγλοι και Αμερικανοί, που κέρδιζαν δισεκατομμύρια ευρώ σε βάρος του εθνικού μας πλούτου από την ετήσια πώληση πολεμικού υλικού. Αυτή η συνεχής αιμορραγία, μάς γονάτιζε και δεν μας επέτρεπε να προχωρήσουμε προς τα εμπρός, ενώ προσέφερε πλούτο στα ξένα έθνη. Το ίδιο συνέβαινε και με το πρόβλημα της διαφθοράς. Λ.χ. η Γερμανική Siemens είχε ειδικό κλάδο για την εξαγορά Ελλήνων παραγόντων, προκειμένου να τοποθετήσει τα προϊόντα της στην ελληνική αγορά. Επομένως ο ελληνικός λαός υπήρξε θύμα αυτού του ληστρικού ντουέτου, Ελλήνων και Γερμανών, που πλούτιζαν σε βάρος του. Είναι φανερό ότι αυτές οι δύο μεγάλες πληγές θα μπορούσαν να αποφευχθούν εάν οι ηγεσίες τωνδύο φιλοαμερικανικών κομμάτων εξουσίας δεν είχαν διαβρωθεί από στοιχεία διεφθαρμένα, τα οποία για να καλύψουν τη διαρροή του πλούτου (που ήταν προϊόν της εργασίας του ελληνικού λαού) προς τα ταμεία των ξένων χωρών, κατέφευγαν στον υπέρμετρο δανεισμό, με αποτέλεσμα το δημόσιο χρέος να φτάσει στα 300 δισ. ευρώ, δηλαδή το 130% του ΑΕΠ (Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήματος). Με την κομπίνα αυτή οι ξένοι που προανέφερα κέρδιζαν διπλά. Πρώτον από την πώληση των όπλων και των προϊόντων τους. Και δεύτερον από τους τόκους των χρημάτων που δάνειζαν στις κυβερνήσεις και όχι στον λαό. Γιατί όπως είδαμε, ο λαός ήταν το κύριο θύμα και στις δύο περιπτώσεις. Ένα παράδειγμα και μόνο θα σας πείσει. Οι τόκοι του δανείου του ενός δισ. δολλαρίων που έκανε ο Ανδρέας Παπανδρέου στα 1986 από μια μεγάλη ευρωπαϊκή χώρα, έφτασαν στα 54 δισ. ευρώ και ξεπληρώθηκαν τελικά το … 2010! Ο κ. Γιούνγκερ εδήλωσε προ ενός έτους ότι είχε διαπιστώσει τη μεγάλη αιμορραγία των Ελλήνων από τις υπερβολικές (και αναγκαστικές) δαπάνες για την αγορά πολεμικού υλικού από Γερμανίακαι Γαλλία συγκεκριμένα. Και συμπέρανε ότι έτσι οι πωλητές μας οδηγούν σε βέβαιη καταστροφή. Όμως ομολογεί ότι δεν προέβη σε καμμιά ενέργεια, για να μη βλάψει τα συμφέροντα των φιλικών του χωρών! Στα 2008 υπήρξε η μεγάλη οικονομική κρίση στην Ευρώπη. Ήταν λοιπόν επόμενο να επηρεαστεί και η ελληνική οικονομία. Εν τούτοις το επίπεδο ζωής, αρκετά υψηλό, ώστε να έχουμε καταταγεί μεταξύ των 30 πλουσιότερων χωρών του κόσμου, έμεινε βασικά το ίδιο. Υπήρξε όμως άνοδος του δημοσίου χρέους.

 Όμως το δημόσιο χρέος δεν οδηγεί αναγκαστικά σε οικονομική κρίση. Τα χρέη μεγάλων χωρών όπως λ.χ. οι ΗΠΑ και η Γερμανία υπολογίζονται σε τρισεκατομμύρια ευρώ. Το πρόβλημα είναι εάν υπάρχει οικονομική ανάπτυξη και παραγωγή. Τότε μπορεί κανείς να δανείζεται από τις μεγάλες Τράπεζες με επιτόκιο έως 5%, έως ότου περάσει η κρίση. Σ’ αυτή τη θέση ακριβώς βρισκόμασταν στα 2009, όταν έγινε η κυβερνητική αλλαγή τον Νοέμβριο και ανέλαβε πρωθυπουργός ο Γ. Παπανδρέου. Για να κατανοηθεί τι σκέπτεται σήμερα ο ελληνικός λαός για την καταστροφική πολιτική του, παραθέτω δύο νούμερα: Στις εκλογές του 2009 το ΠΑΣΟΚ κέρδισε το 44% των ψήφων. Σήμερα τα γκάλοπ του δίνουν 6%. Ο κ. Παπανδρέου θα μπορούσε να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση (που όπως είπα αντανακλούσε την ευρωπαϊκή) με δάνεια από τις ξένες Τράπεζες και με το σύνηθες επιτόκιο δηλαδή κάτω από 5%. Εάν το έκανε αυτό, δεν θα υπήρχε για τη χώρα μας το παραμικρό πρόβλημα. Το αντίθετο μάλιστα θα συνέβαινε, γιατί βρισκόμασταν σε φάση οικονομικής ανάπτυξης κι έτσι ασφαλώς θα ανέβαινε το βιοτικό μας επίπεδο. Όμως ο κ. Παπανδρέου είχε ήδη ξεκινήσει τη συνωμοσία του εναντίον του ελληνικού λαού από το καλοκαίρι του 2009, όταν συναντήθηκε κρυφά με τον Στρως Καν, με στόχο να οδηγηθεί η Ελλάδα κάτω από την ηγεμονία του ΔΝΤ. Η πληροφορία για τη συνάντηση αυτή δόθηκε στην δημοσιότητα από τον ίδιο τον πρώην Πρόεδρο του ΔΝΤ.. Για να φτάσουμε όμως έως εκεί, θα έπρεπε να παραμορφωθεί η πραγματική οικονομική κατάσταση στη χώρα μας, ώστε να φοβηθούν οι ξένες Τράπεζες και να ανεβάσουν τα επιτόκια δανεισμού σε απαγορευτικούς αριθμούς. Αυτή η επαχθής επιχείρηση ξεκίνησε με την ψεύτική εκτίναξη του Δημοσίου Ελλείμματος από το 9,2% στο 15%. Για την κακουργηματική αυτή πράξη ο Εισαγγελέας κ. Πεπόνης παρέπεμψε προ 20 ημερών στην Δικαιοσύνη τους κυρίουςΠαπανδρέου και Παπακωνσταντίνου (υπουργό των Οικονομικών). Ακολούθησε η συστηματική εκστρατεία του κ. Παπανδρέου και του Υπουργού Οικονομικών στην Ευρώπη που διήρκεσε 5 μήνες, κατά την οποία προσπαθούσαν να πείσουν τους ξένους ότι η Ελλάδα είναι ένας Τιτανικός έτοιμος να βυθιστεί, ότι οι Έλληνες είναι διεφθαρμένοι,τεμπέληδες και επομένως ανίκανοι να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες της χώρας. Σε κάθε τους δήλωση ανέβαιναν τα επιτόκια, ώστε να μην μπορούμε πια να δανειστούμε, οπότε η υπαγωγή μας στο ΔΝΤ και στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα να πάρει τον χαρακτήρα της σωτηρίας μας, ενώ στην πραγματικότητα υπήρξε η αρχή του θανάτου μας.

Τον Μάιο του 2010 υπεγράφη από έναν και μόνο Υπουργό το περίφημο Μνημόνιο, δηλαδή η πλήρης υποταγή μας στους δανειστές μας. Το ελληνικό δίκαιο σ’ αυτές τις περιπτώσεις απαιτεί την ψήφιση μιας τόσο σημαντικής συμφωνίας από τα τρία πέμπτα της Βουλής. Άρα στην ουσία το Μνημόνιο και η Τρόικα που σήμερα ουσιαστικά μας κυβερνούν λειτουργούν παράνομα όχι μόνο για το ελληνικό αλλά και για το ευρωπαϊκό δίκαιο. Από τότε έως τώρα, εάν τα σκαλιά που οδηγούν στο θάνατό μας είναι είκοσι, έχουμε ήδη διανύσει πάνω από τα μισά. Φανταστείτε ότι με το Μνημόνιο αυτό παραχωρούμε στους ξένους την Εθνική μας Αυτοτέλεια και την Δημόσια περιουσία μας. Δηλαδή Λιμάνια, Αεροδρόμια, Οδικά δίκτυα, Ηλεκτρισμό, Ύδρευση, Υπόγειο και υποθαλάσσιο πλούτο κλπ. κλπ. Κι ακόμα τα ιστορικά μας μνημεία όπως η Ακρόπολη, οι Δελφοί, η Ολυμπία, η Επίδαυρος κλπ. αφού έχουμε παραιτηθεί από όλες τις σχετικές ενστάσεις. Σταμάτησε η παραγωγή, ανέβηκε στο 18% η ανεργία, κλείσανε 80.000 καταστήματα, χιλιάδες βιοτεχνίες και εκατοντάδες βιομηχανίες. Συνολικά βάλανε λουκέτο 432.000 επιχειρήσεις. Δεκάδες χιλιάδες νέοι επιστήμονες εγκαταλείπουν τη χώρα, που βυθίζεται κάθε μέρα και πιο πολύ σε μεσαιωνικό σκότος. Χιλιάδες πρώην ευκατάστατοι πολίτες ψάχνουν στα σκουπίδια και κοιμούνται στο πεζοδρόμιο. Στο μεταξύ υποτίθεται ότι ζούμε χάρη στη μεγαλοψυχία των δανειστών μας, της Ευρώπης τωνΤραπεζών και του ΔΝΤ. Στην πραγματικότητα κάθε πακέτο με τα δεκάδες δισ. ευρώ με τα οποία χρεώνεται η Ελλάδα επιστρέφεται ολόκληρο από κει που έρχεται, ενώ εμείς φορτωνόμαστε νέους αβάσταχτους τόκους. Και επειδή υπάρχει η ανάγκη να διατηρηθεί το Κράτος, τα Νοσοκομεία και τα Σχολεία, η Τρόικα φορτώνει τα μεσαία και τα κατώτερα οικονομικά στρώματα της κοινωνίας με υπέρμετρους φόρους, που οδηγούν κατ’ ευθείαν στην πείνα. Γενικευμένη κατάσταση πείνας είχαμε στην αρχή της γερμανικής κατοχής το 1941 με 300.000 νεκρούς σε διάστημα έξι μηνών.Από τότε το φάσμα της πείνας ξανάρχεται στη συκοφαντημένη και δύστυχη χώρα μας. Αν σκεφθεί κανείς ότι η γερμανική κατοχή μας στοίχισε ένα εκατομμύριο νεκρούς και την ολοσχερή καταστροφή της χώρας μας, πώς είναι δυνατόν να δεχτούμε εμείς οι Έλληνες τις απειλές της κ. Μέρκελ και την πρόθεση των Γερμανών να μας επιβάλουν ένα νέο γκαουλάιτερ… Τη φορά αυτή με γραβάτα…

Και για να αποδείξω πόσο πλούσια χώρα είναι η Ελλάδα και πόσο εργατικός και συνειδητοποιημένος Λαός είναι ο Έλληνας (συνείδηση του Χρέους προς την Ελευθερία και της αγάπης προς την πατρίδα) είναι η εποχή της Γερμανικής Κατοχής από το 1941 έως τον Οκτώβριο του 1944. Όταν τα SS και η πείνα σκότωσαν ένα εκατομμύριο πολίτες και η Βέρμαχτκατέστρεφε συστηματικά την χώρα, έκλεβε την αγροτική παραγωγή και τον χρυσό από τις Τράπεζες, οι Έλληνες έσωσαν από την πείνα τον Λαό με τη δημιουργία του Κινήματος τηςΕθνικής Αλληλεγγύης και δημιούργησαν έναν παρτιζάνικο στρατό 100.000, που καθήλωσε στην χώρα μας 20 γερμανικές μεραρχίες. Συγχρόνως όχι μόνο κατόρθωσαν οι Έλληνες χάρη στην εργατικότητά τους, να επιζήσουν αλλά υπήρξε και μεγάλη ανάπτυξη της νεοελληνικής τέχνης μέσα στις συνθήκες κατοχής, ιδιαίτερα στους τομείς της λογοτεχνίας και της μουσικής. Η Ελλάδα επέλεξε την οδό της αυτοθυσίας για την ελευθερία και συγχρόνως της επιβίωσης.

Και τότε μας χτύπησαν αναίτια κι εμείς απαντήσαμε με Αλληλεγγύη και Αντίσταση και επιζήσαμε. Το ίδιο ακριβώς κάνουμε και τώρα με τη βεβαιότητα ότι τελικός νικητής θα είναι ο ελληνικός λαός. Αυτό το μήνυμα στέλνω στην κ. Μέρκελ και στον κ. Σόϊμπλε δηλώνοντας ότι παραμένω πάντοτε φίλος του Γερμανικού Λαού και θαυμαστής της μεγάλης του συνεισφοράς στην Επιστήμη, τηΦιλοσοφία και την Τέχνη και ιδιαίτερα στη Μουσική! Και η καλλίτερη ίσως απόδειξη γι’ αυτό είναι ότι εμπιστεύθηκα το σύνολο του μουσικού μου έργου σε δύο Γερμανούς Εκδότες, τον Schott και το ν Breitkopf, που είναι από τους μεγαλύτερους εκδότες του κόσμου και η συνεργασία μου μαζί τους είναι άκρως φιλική. Μας απειλούν ότι θα μας εκδιώξουν από την Ευρώπη. Εάν η Ευρώπη δεν μας θέλει μια φορά, εμείς αυτή την Ευρώπη των Μέρκελ – Σαρκοζί δεν την θέλουμε δέκα φορές. Σήμερα Κυριακή 12 Φεβρουαρίου, ετοιμάζομαι να πάρω μέρος κι εγώ μαζί με τον Μανώλη Γλέζο, τον ήρωα που κατέβασε τη Σβάστικα από την Ακρόπολη δίνοντας έτσι το σινιάλο για το ξεκίνημα όχι μόνο της ελληνικής αλλά και της ευρωπαϊκής αντίστασης ενάντια στον Χίτλερ. Οι δρόμοι και οι πλατείες μας θα πλημμυρίσουν από εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που θα διαδηλώνουν την οργή τους κατά της κυβέρνησης και της Τρόικα. Άκουσα χθες τον τραπεζίτη-Πρωθυπουργό στο διάγγελμά του προς τον Ελληνικό Λαό να λέει ότι«έχουμε φτάσει σχεδόν στο μηδέν».

Ποιοι όμως μας έφτασαν μέσα σε δυο χρόνια στο ΜΗΔΕΝ; Οι ίδιοι, που αντί να βρίσκονται στη φυλακή, εκβιάζουν τους βουλευτές να υπογράψουν Νέο Μνημόνιο χειρότερο από το πρώτο, που θα εφαρμοστεί από τους ίδιους ανθρώπους και τις ίδιες μεθόδους που μας οδήγησαν στο ΜΗΔΕΝ. Γιατί; Γιατί αυτό επιτάσσει το ΔΝΤ και το Γιούρο Γκρουπ εκβιάζοντάς μας ότι εάν δεν υπακούσουμε, θα οδηγηθούμε στην χρεοκοπία… Εδώ παίζεται το θέατρο του παραλόγου. Όλοι αυτοί οι κύκλοι που ουσιαστικά μας μισούν (ξένοι και Έλληνες) και που είναι οι μόνοι υπεύθυνοι για την δραματική κατάσταση στην οποία οδήγησαν τη χώρα, απειλούν, εκβιάζουν, με σκοπό να συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο, δηλαδή να μας πάνε κάτω από το ΜΗΔΕΝ, έως την οριστική μας εξαφάνιση. Έχουμε επιζήσει σε πολύ δύσκολες συνθήκες μέσα από τους αιώνες και είναι βέβαιο ότι αν μας οδηγήσουν με τη βία στο προτελευταίο σκαλοπάτι πριν από τον θάνατο, οι Έλληνες όχι μόνο θα επιζήσουν αλλά και θα αναγεννηθούν. Αυτή τη στιγμή έχω αφιερώσει όλες μου τις δυνάμεις στην προσπάθεια να ενωθεί δυναμικά ο ελληνικός λαός. Προσπαθώ να τον πείσω ότι η Τρόικα και τοΔΝΤ δεν είναι μονόδρομος.

 Ότι υπάρχει άλλη λύση. Κι αυτή είναι να αλλάξουμε ριζικά την πορεία του έθνους μας και να στραφούμε προς την Ρωσία για οικονομική συνεργασία και για τη δημιουργία κοινοπραξιών που θα μας βοηθήσουν στην ανάδειξη του φυσικού πλούτου της χώρας με όρους που θα εξασφαλίζουν το εθνικό μας συμφέρον. Όσο για την Ευρώπη προτείνω να πάψουμε να αγοράζουμε πολεμικό υλικό από την Γερμανία και την Γαλλία. Όπως θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν, ώστε η Γερμανία να εξοφλήσει τις πολεμικές αποζημιώσεις που μας οφείλει και που σήμερα μαζί με τους τόκους μπορεί να ανέρχονται στα 500 δισ. ευρώ. Η μοναδική δύναμη που μπορεί να πραγματοποιήσει αυτές τις επαναστατικές αλλαγές είναι ο ελληνικός λαός ενωμένος σε ένα τεράστιο Μέτωπο Αντίστασης και Αλληλεγγύης, ώστε να εκδιωχθεί η Τρόικα (ΔΝΤ και Ευρωπαϊκές Τράπεζες) από την χώρα. Ενώ παράλληλα θα πρέπει να θεωρηθούν ως μη γενόμενες όλες οι παράνομες ενέργειές τους (δάνεια, χρέη, τόκοι, φόροι, αγορές του Δημόσιου πλούτου). Φυσικά οι Έλληνες συνεργάτες τους που έχουν ήδη καταδικαστεί στη συνείδηση του λαού μας ως προδότες, θα πρέπει να τιμωρηθούν.

Στον σκοπό αυτό (της ενότητας του Λαού σε ένα Μέτωπο) είμαι ολοκληρωτικά δοσμένος και πιστεύω ότι τελικά θα δικαιωθώ. Πολέμησα με το όπλο στο χέρι ενάντια στην Χιτλερική κατοχή. Γνώρισα τα μπουντρούμια της Γκεστάπο. Καταδικάστηκα από τους Γερμανούς σε θάνατο και έζησα ως εκ θαύματος. Στα 1967 ίδρυσα το ΠΑΜ, την πρώτη αντιστασιακή οργάνωση κατά της στρατιωτικής χούντας. Πάλεψα στην παρανομία. Πιάστηκα και φυλακίστηκα στο «σφαγείο» της χουντικής Ασφάλειας. Τελικά και πάλι επέζησα. Σήμερα είμαι 87 ετών και είναι πολύ πιθανόν να μη ζήσω τη σωτηρία της αγαπημένης μου πατρίδας. Όμως θα πεθάνω με τη συνείδησή μου ήσυχη, γιατί εξακολουθώ να κάνω το Χρέος μου απέναντι στα ιδανικά της Ελευθερίας και του Δικαίου ως το τέλος. Αθήνα, 12.2.2012 Μίκης Θεοδωράκης
......

υγ. λόγω τεχνικών δυσκολιών σ' αυτό το πρότυπο, παραποιήθηκαν οι παράγραφοι. Ας μείνει το νόημα!

ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ - ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ


ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ


Νουβέλα για τρεις γυναίκες κι ένα δέντρο

ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

Εκδόσεις Γαβριηλίδης

Απ’ το οπισθόφυλλο

Στη νουβέλα αυτή για τρεις γυναίκες και ένα δέντρο τον πρωταγωνιστικό ρόλο παίζει το δέντρο, το οποίο μεγαλώνει σ’ έναν ακάλυπτο στα Εξάρχεια, αλλά βρίσκεται επίσης και στον Εθνικό Κήπο. Τους δεύτερους ρόλους παίζουν μια βασίλισσα, μια δασκάλα και μια γιαγιά.

Θα «συναντηθούν» στον ίσκιο αυτού του δέντρου και πώς;


(Αντιγράφω όσο λιγότερα μπορώ, απ’ τα πολλά που σημείωσα…)

…Όμως, πρίν απλωθούν τα φυλλώματά του για τα καλά στις σελίδες και οι ρίζες του ροκανίσουν το χώμα της γραφής, πρέπει να ειπωθεί τι προηγήθηκε και πώς συνδέεται το δέντρο με τη βασίλισσα.
Ο σπόρος βέβαια, που ήδη πιέζει τις γραμματοσειρές και ετοιμάζεται να σκάσει τον πρώτο του βλαστό, δεν ενδιαφέρεται για τις αιτίες, τα πριν και τα μετά, όμως η βασίλισσα δεν είναι περιφρονητέα, δεν μπορεί να προσπεραστεί άκοπα. Υπήρξε μια βασίλισσα-κηπουρός και της αρμόζει τιμή. (σελ. 16-17)

…Μέρες, μήνες, χρόνια μιλούσαν. Μέρες, μήνες, χρόνια φύτευαν. Μέρες, μήνες, χρόνια σχεδίαζαν.
Έτσι επικράτησε το της χίμαιρας απότοκο, όχι της εξουσίας, να γίνει μητέρα χλωροφύλλης.
Είναι γεγονός ότι ο κήπος αυτός πρώτα δημιουργήθηκε και μετά σχεδιάστηκε. Πέρασε πολύς καιρός μέχρι να αποκρυσταλλωθεί στο χαρτί. (σελ. 24)

Ο κήπος εξακολούθησε να προοδεύει, σε αντίθεση με το κράτος. (σελ. 28)

«Καλό κλάδεμα, Φρίντριχ! Αυτό θέλουν τα δέντρα μας για να ψηλώσουν». (σελ. 34)

Σε δευτερόλεπτα μέσα ο ουρανός γέμισε πεταλούδες. Αγριεμένες πετάχτηκαν από τα κλουβιά και σκορπίστηκαν στον αέρα. Πεταλούδες απ’ όλα τα μάκρη και τα μήκη της γης. Κίτρινες, γαλάζιες, πορτοκαλιές, μαύρες, στικτές, πολύχρωμες, δαντελωτές, διαφανείς, ραβδωτές, χνουδωτές, μυτερές, μεγάλες και μικρές, αργοκίνητες και σβέλτες, χαριτωμένες και χοντρές, πέταγαν έντρομες μπροστά στα μάτια των άφωνων παρευρισκομένων, προσπαθώντας να βρουν καταφύγιο στο πιο κοντινό θάμνο και κλαδί….
…μετά, ξαφνικά και απροειδοποίητα, κάτι άλλαξε.
… (σελ. 40)

Ο κήπος ήταν γεμάτος μυστικά. (σελ. 41)

…οι πολιτικοί ευχαρίστησαν τη βασίλισσα για την προσφορά της στο έθνος, χωρίς κατά βάθος να έχουν εννοήσει για ποιο λόγο έπρεπε τόσα χρόνια να ξοδεύονται τόσα χρήματα και να ταλαιπωρούνται τόσοι άνθρωποι, για να γίνει ένας κήπος στον οποίο ο λαός θα είχε περιορισμένη πρόσβαση, κι όλα τελείωσαν καλά. (σελ. 42)

Ας έχει την τιμή η βασίλισσα αυτού του κήπου αποκλειστικά. (σελ. 43)

Ο άϊλανθος ο υψηλότατος, το δέντρο του παραδείσου.

…γιατί ο αέρας μετέφερε τα σπέρματα σε διάφορα σημεία.

…το άρωμά του δεν έχει τίποτα το αξιέραστο. Τουναντίον, πολλοί του καταλογίζουν κι άλλα χειρότερα.(σελ. 44-45)

…η Μαρία παραδινόταν σε μια ανήκουστη ερωτική περίπτυξη με ένα δέντρο. Πράξη τρέλας ή οδύνης; (σελ. 57)

Έκριναν μάλλον ότι η κλίση του δέντρου έδειχνε την προσπάθειά του να βγει στον ήλιο. Και το άφησαν εκεί το θέμα. (σελ. 59)

…πάνε τώρα, πόσα χρόνια, δεκαπέντε, μεγαλώνοντας χάνεις το μέτρημα και τι μένει; εικόνες, δεν έχουν καν χρώμα, είναι, πώς να το πει κανείς, εικόνες φευγαλέες, ναι, φευγαλέες, όπως ο αέρας της βεντάλιας –δροσίστηκε καθόλου το χρυσό μου;- δώρο του άντρα της, αυτό μένει, η βεντάλια, θα τη δώσει στην εγγόνα της, να συνεχιστεί η σειρά, αλλά ούτε αυτό παρηγορεί, όταν πια η ζωή καταλήγει μια βεντάλια, τίποτα δεν παρηγορεί, λοιπόν, εκείνη βρήκε έναν τρόπο, όχι για παρηγοριά, για χαρά, ναι, ναι, παρ’ όλες αυτές τις λύπες, ναι, θα της το πει – δροσίστηκε αρκετά, να σηκωθούν να περπατήσουν λίγο; (σελ. 72-73)


Έχουν δει τα μάτια μου τόπους και τόπους να χάνονται. Ο Κήπος όχι. Δεν ξέρω και παλιά αν χανόντουσαν έτσι οι τόποι. (σελ. 73)
«Εδώ τα μονοπάτια». Ξαναπήρε μπρος η γριά, «είναι όπως και πριν σαράντα πενήντα χρόνια, μη σου πω ότι… (σελ. 73)

Όλα αλλάζουν, αλλά, πρόσεξε, άλλο αλλαγή, άλλο ξεπάστρεμα. Τώρα ο τόπος ξεπαστρεύεται, βλέπω και τα μέρη μου όταν κατεβαίνω με τα παιδιά. (σελ. 74)

…αλλά ήθελα η κάθε μέρα που ζω, αν γίνεται, να ριζώνει. Στη γη. Για τον ουρανό δεν ξέρω, άσ’το για τον παπά. Στη γη, στο χώμα βλέπεις το μέλλον, δεν έχει σημασία που δε θα είναι το δικό μου μέλλον, κι επειδή σε βλέπω που είσαι χλομή, πολύ χλομή, πουλάκι μου, γιατί; Δεν τρως καλά; (σελ. 74)

«Ακουμπάω σε δύο αιώνες τώρα. Είναι ο μόνος τρόπος να ακουμπήσεις τους αιώνες. … (σελ. 75)

Απ’ τη μια λέω «δε θυμάμαι, δυστυχώς» κι απ’ την άλλη στεναχωριέμαι επειδή θυμάμαι. Πουθενά δε με πιάνεις. (σελ. 75)

Αλλά, κορίτσι μου, η χαρά! Η χαρά του σπόρου! Ακόμα και να μην έχεις χώμα κατάλληλο να τον σπείρεις. Τον φυλάς για καλύτερες εποχές. Ο σπόρος κοιμάται, ξέρει να περιμένει. (σελ. 76)

…Σε μια γλαστρούλα με λίγο καλό χώμα. Και θα δεις. Απλώς λίγη υπομονή. Δεν ανεβαίνεις στον ουρανό χωρίς ρίζα. (σελ. 77)

Έμοιαζε, όπως κάθε δέντρο στο σούρουπο, να περιμένει με ήρεμη εγκαρτέρηση τη νύχτα. (σελ. 86)

Την επομένη αναζήτησε το φυτολόγιό της.
Μαζί και αυτή τη θηλυκότητα που διαφεύγει.

……
3:45
Εγώ, τι να πω; Λεπτεπίλεπτο έργο γλυπτικής αυτό το βιβλίο! Έργο τέχνης. Υψηλή ραπτική. Τά νοήματα! (Με τόνο στον πληθυντικό!) ΚΑΘΑΡΗ ΠΟΙΗΣΗ!

ΥΓ. Βρήκα και εικόνες του άιλανθου

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

Συμμάζεμα βιβλίων


Ξεκίνησα να κάνω ένα Συμμάζεμα τα σκόρπια μου...

Εύκολο το 'χεις;  Εδώ χάνει η μάννα το παιδί και το παιδί τη μάννα!

Πάμε!

Δικά μου - Κατερίνα Σταματίου ή Δεσπότη, Παπαθεοδώρου

Γράμμα στη μάννα με δύον ν (πρώτο μέρος) (3 διαφορετικές εκδόσεις - εξαντλήθηκε)


Ιστορία που την έγραψαν παιδιά (εξαντλήθηκε) Ολόκληρη την ιστορία θα την βρείτε, ΕΔΩ












Δικά μου αφιερώματα για βιβλία στα σκόρπια μου blog















Ποίηση (ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ - ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΒΑΦΗΣ - ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ)



















Υγ. Να θυμάμαι:

Δεν είχα ετικέτες στο ΨΩΜΙ ΜΑΣ


Δε μετέφερα κάποιες σκόρπιες αναρτήσεις που δεν είχαν ετικέτα βιβλία. (Στα υπόψιν για διόρθωση)

Ναι, όλος αυτός ο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ, δικός μου είναι!

Θα το σκεφτώ πολύ, αν θα προσπαθήσω να τα συ(νν)α-ζέψω όλα! Χαίρομαι που ξεκίνησα με τα βιβλία!

Εύχομαι κι ελπίζω, να στεριώσω εδώ!
Είδωμεν!


Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΜΕ ΝΟΜΟ



Θέμα: ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΜΕ ΝΟΜΟ

------

Μία εξαιρετικά σοβαρή είδηση που όπως είναι λογικό... δεν ακούστηκε καθόλου στα Μέσα Μαζικού Ελέγχου

SOS:ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ! ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΜΕ ΝΟΜΟ!!!!

Τα περισσότερα ιστιολόγια δεν έχουν ακόμα αντιληφθεί την σημαντική και ανησυχητική αυτή είδηση. Πριν μερικές μερες(26/1/2012) στην Ιαπωνία, 22 χώρες της ΕΕ, ανάμεσά τους και η Ελλάδα, υπέγραψαν τη συμφωνία ACTA, για τα "πνευματικά δικαιώματα στο διαδίκτυο", που στην ουσία είναι μια συλλογική απόπειρα που στοχεύει στο να μην αναπαράγονται ειδήσεις και ανακοινώσεις από τη μια...
ιστοσελίδα στην άλλη, ούτε όπως έχουν, ούτε σε μετάφραση, ώστε να μην ενημερώνεται ο κόσμος. Πέντε χώρες της ΕΕ (Γερμανία, Ολλανδία, Εσθονία, Κύπρος και Σλοβακία) δεν την υπέγραψαν, είτε επειδή διαφωνούσαν, είτε επειδή φοβόντουσαν τις αντιδράσεις των πολιτών τους. Οι εδώ πολιτικοί μας θεωρούν πρόβατα και την υπέγραψαν χωρίς να ακουστεί ούτε ψίθυρος. Τον περασμένο Οκτώβριο, την ίδια συμφωνία υπέγραψαν οι: ΗΠΑ, Αυστραλία, Ν. Ζηλανδία, Ιαπωνία, Ν. Κορέα, Σιγκαπούρη και Μαρόκο. Είναι απίστευτο με ποιο τρόπο πλασάρεται η συμφωνία. Την ονομάζουν συμφωνία "κατά της πειρατείας", και έτσι σκέφτεται ο καθένας απλός και απονήρευτος πολίτης: "Το βρίσκω απόλυτα σωστό. Επιτέλους θα σταματήσει η πειρατεία στα μουσικά CD και στις ταινίες DVD". Aυτό όμως που κυρίως επιδιώκουν είναι το φρένο στην αναπαραγωγή άρθρων, ειδησεογραφικών και άλλων, αλλά και ανακοινώσεων, εικόνων και βίντεο από τη μια ιστοσελίδα στην άλλη, όπως έχει, ή μεταφρασμένη.Έτσι πιστεύουν πως θα καταφέρουν να κρατάνε τον κόσμο στο σκοτάδι.

Συγχρόνως, θα είναι η τέλεια ευκαιρία να εντατικοποιηθεί η παρακολούθηση των χρηστών του διαδικτύου, με την πρόφαση ότι θα πρέπει να εντοπίζονται οι "παραβάτες". Οι καταδικασθέντες θα πληρώνουν πρόστιμα ή θα φυλακίζονται. Το άρθρο που ακολουθεί δίνει μια πρώτη γεύση για την ύπουλη νομοθεσία: Μπορεί η μαζική διαμαρτυρία του διαδικτυακού κόσμου να πέτυχε όπως είδαμε την αναστολή των νομοσχεδίων SOPA και PIPA, τώρα όμως μια νέα συμφωνία κατά της πειρατείας έρχεται να ταράξει και πάλι τα νερά. Πράγματι, 22 κράτη μέλη της Ευρωπαικής Ένωσης -ανάμεσα τους και η χώρα μας-υπέγραψαν χθες στο Τόκυο τη συμφωνία κατά της πειρατείας ACTA (Anti-Coutnerfeiting Trade Agreement), με τις διαπραγματεύσεις να πραγματοποιούνται χωρίς δημόσιες διαβουλεύσεις -σχεδόν στα κρυφά. Στην πράξη, το ACTA αφορά τη θέσπιση διεθνών προτύπων σε ζητήματα που σχετίζονται με την προστασία και την επιβολή των πνευματικών δικαιωμάτων και την καταπολέμηση της πειρατείας. Μεταξύ άλλων, η συμφωνία προτείνει σοβαρότατες κυρώσεις -όπως απαγόρευση πρόσβασης στο διαδίκτυο, πρόστιμα ή ακόμα και φυλάκιση- για όσους επιχειρήσουν να χρησιμοποιήσουν ή να μοιραστούν αρχεία προστατευμένα με copyrights. Η υπογραφή της συμφωνίας έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στην Ευρώπη με χιλιάδες οργανώσεις, ακτιβιστές αλλά και απλούς πολίτες να κατηγορούν το ACTA για κατάργηση της ελευθερίας της έκφρασης στο διαδίκτυο. Ειδικότερα στην Πολωνία, η κατάσταση δείχνει να έχει ξεφύγει εκτός ελέγχου. Από την περασμένη εβδομάδα πλήθος κόσμου εκδηλώνει την αντίθεση του στη νέα συμφωνία με καθημερινές διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα. Οι διαμαρτυρίες είναι έκδηλες και στον κόσμο του διαδικτύου, όπου ακτιβιστές hackάρουν κυβερνητικές ιστοσελίδες, όπως αυτές του Πρωθυπουργού και του Κοινουβουλίου της χώρας. Από την 1η Οκτωβρίου 2011 τη συμφωνία έχουν υπογράψει και οι ΗΠΑ, Αυστραλία, Καναδάς, Νότια Κορέα, Σιγκαπούρη, Νέα Ζηλανδία και Μαρόκο. Οι πέντε ευρωπαϊκές χώρες που δεν υπέγραψαν είναι οι Γερμανία, Ολλανδία, Εσθονία, Σλοβακία και Κύπρος. Στο σημείο αυτό να τονίσουμε ότι προκειμένου να τεθεί σε ισχύ η συμφωνία θα πρέπει να λάβει την έγκριση του Ευρωκοινοβουλίου τον προσεχή Ιούνιο.
-hellasxg
olympia.gr

Κράτα, ρε, φίλε, γερά!