Ωραίος!

Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπία, Σάββατο 19 Ιανουαρίου 2013

Ο Κώστας Γαβράς σε μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη

Το πρόβλημα είναι πως δεν υπάρχει κράτος

Της ΕΥΑΝΝΑΣ ΒΕΝΑΡΔΟΥ

Ο Κώστας Γαβράς δεν μασάει τα λόγια του. Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε μιλά για όλα: για το περίφημο στικάκι και τον Παπακωνσταντίνου, για τη Γαλλία που γελάει μαζί μας, ακόμα και για τις λαμογιές του Μιαούλη (αθάνατο ελληνικό πνεύμα...).

Φωτ.: Σπύρος Τσακίρης Αλλά και για τη σύζυγό του, Μισέλ, και το γιο του, Ρομάν. Και φυσικά για τον αμείλικτο κόσμο των τραπεζών, που απογυμνώνει στη νέα του ταινία «Το κεφάλαιο»: ήρωάς του (τον ενσαρκώνει ο δημοφιλής Γάλλος κωμικός Γκαντ Ελμαλέχ) είναι ένας αμετανόητος «Ρομπέν των... πλουσίων»: «Θα τα παίρνουμε από τους φτωχούς και θα τα δίνουμε στους πλούσιους». Οχι, δεν πρόκειται περι επινοημένης ατάκας. Ο Γαβράς την άκουσε από τον πρόεδρο της Γκόλντμαν Σαξ, που είπε: «Τα παίρνουμε από τους φτωχούς γιατί, απλούστατα, είναι οι πιο πολλοί».
Το φιλμ προβάλλεται από προχθές, ενώ στις 29 του μήνα η Ταινιοθήκη ξεκινά ένα μεγάλο αναδρομικό αφιέρωμα στις ταινίες τού διεθνούς φήμης σκηνοθέτη. Αυτές στάθηκαν και η αφορμή μας για μια εφ' όλης της ύλης συζήτηση με τον σημαντικό Ελληνα σκηνοθέτη (και πρόεδρο της Cinematheque Francaise) που ζει και εργάζεται μόνιμα στο Παρίσι. Για άλλη μια φορά απέδειξε πως είναι ένας βαθιά σκεπτόμενος, προσγειωμένος και ευαίσθητος άνθρωπος, με χιούμορ και άμεσα αντανακλαστικά στην επικαιρότητα. Και, ταυτόχρονα, ένας πολύ γοητευτικός άντρας. Απ' αυτούς τους τυχερούς που γίνονται ομορφότεροι καθώς τους αγγίζει ο χρόνος...
- Εχετε πει πως η κρίση είναι μια ευκαιρία να αλλάξει ο Ελληνας νοοτροπία. Ομως αυτά ακριβώς λένε για μας με υψωμένο δάκτυλο και οι ξένοι. Αυτό δεν αποπροσανατολίζει λίγο από το πραγματικό πρόβλημα; Οτι δηλαδή η Ελλάδα ζει μια τραγωδία επιβίωσης;

συνέχεια στην πηγή

Ο αργός θάνατος των ηθοποιών

Ο αργός θάνατος των ηθοποιών

πηγή  
4.1.2013
Οι ηθοποιοί στα όρια της φτώχειας, της εξαθλίωσης και της απόγνωσης! Το παλιό ανέκδοτο που λέει «ηθοποιός σημαίνει φως, νερό, τηλέφωνα, όλα... απλήρωτα» φαίνεται στις μέρες μας να είναι τραγική πραγματικότητα, αφού ο κλάδος των ηθοποιών περνάει μεγάλη κρίση. Το τραγικό περιστατικό με τη αυτοκτονία του ηθοποιού Δημήτρη Βογιατζή, ο οποίος αντιμετώπιζε πρόβλημα επιβίωσης, αναδεικνύει ακόμη μία φορά το δράμα που περνούν πολλοί ηθοποιοί λόγω της κρίσης.

Τα τελευταία πέντε χρόνια η κρίση έχει χτυπήσει ανελέητα τους ηθοποιούς, αφού καθημερινά ολοένα και περισσότεροι δεν μπορούν να βρουν ούτε ένα… ρολάκι στο θέατρο και την τηλεόραση. Οι επίσημες στατιστικές μετρήσεις για την ανεργία στο κλάδο δείχνουν ένα πολύ μικρό ποσοστό (περίπου 7%), αλλά η αλήθεια είναι πως το πραγματικό νούμερο είναι διψήφιο και αγγίζει το 70%! Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Γιώργου Πυρπασόπουλου στην «Espresso» λίγο καιρό μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ως νέου προέδρου του ΣΕΗ: «Υπάρχει στρέβλωση ενός κωδικού, ο οποίος δεν ισχύει, με αποτέλεσμα να μη δικαιούνται οι Ελληνες ηθοποιοί από την Ευρωπαϊκή Ενωση για προγράμματα Πολιτισμού». Πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορούν να απορροφηθούν τα ανάλογα κονδύλια για το επάγγελμα των Ελλήνων ηθοποιών κι έτσι δεν μπορούν να δημιουργηθούν νέες δουλειές για να απασχοληθούν οι άνεργοι.

Η κατάσταση παίρνει τραγικές διαστάσεις, αφού κατά καιρούς ηθοποιοί (όπως συνέβη πρόσφατα με τον Δημήτρη Βογιατζή) επιλέγουν απεγνωσμένα την αυτοχειρία ως λύση του προβλήματος της ανεργίας. Στην καλύτερη περίπτωση βλέπουμε ηθοποιούς που για να βγάλουν τα προς το ζην εργάζονται σε άλλες δουλειές, δηλαδή σερβιτόροι σε μπαρ ή καφετέριες, ταξιτζήδες και γενικώς οτιδήποτε θα τους αποφέρει κάποια χρήματα για να πληρώσουν τα δάνεια και τα «χαράτσια», που μοιάζουν με θηλιιά στον λαιμό τους, όπως σε μεγάλη μερίδα της σημερινής κοινωνίας.

«Τώρα έχουν γίνει πολύ δύσκολα τα πράγματα αλλά και πιο άδικα. Δηλαδή δεν είναι δυνατόν να δουλεύεις και να μην πληρώνεσαι» εξηγεί στην «Espresso» η Νικολέτα Βλαβιανού, νέα αντιπρόεδρος του ΣΕΗ. Η αλήθεια είναι πως με το τέλος της χρυσής εποχής της ιδιωτικής τηλεόρασης (στη θέση των ελληνικών σειρών έχουν μπει σε σχεδόν όλα τα μεγάλα κανάλια τουρκικές σαπουνόπερες) η τηλεοπτική κατάσταση έχει γίνει ανεξέλεγκτη. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις στα οποίες ηθοποιοί που έπαιξαν σε σειρές κυνηγάνε με το… τουφέκι τις αμοιβές τους, ενώ οι ελάχιστοι που πανηγυρίζουν σήμερα δουλειές έχουν κατεβάσει το κασέ τους στα Τάρταρα…

Χαρακτηριστική περίπτωση της πρώτης κατηγορίας είναι η Ελένη Ράντου, η οποία έπεσε θύμα… εις διπλούν. «Ντράπηκα που τα τελευταία χρόνια έβαζα δικηγόρους να κυνηγάνε τα χρήματά μου για την ταινία “Πεθαίνω για σένα”, τα οποία δεν πήρα ποτέ, γιατί έκλεισε η εταιρεία παραγωγής, αλλά και για τον δεύτερο κύκλο της σειράς “Εργαζόμενη γυναίκα”» έχει δηλώσει η δημοφιλής ηθοποιός. Σε δύσκολη οικονομική κατάσταση βρίσκεται σήμερα ο αγαπημένος κωμικός Τάσος Χαλκιάς, ο οποίος έκλεισε τη δραματική σχολή του, αλλά και πολλοί άλλοι ηθοποιοί, αρκετοί από τους οποίους δεν δημοσιοποιούν την κατάστασή τους για λόγους αξιοπρέπειας.

Η «Espresso» συνομίλησε με τη Δήμητρα Παπαδήμα και τον Οδυσσέα Σταμούλη, οι οποίοι εκφράζουν τις δικές τους ανησυχίες για το μέλλον τους. Η γνωστή ηθοποιός δηλώνει: «Προσωπικά ήμουν προνοητική και από τις δουλειές του παρελθόντος έχω βάλει στην άκρη κάποια χρήματα, τα οποία βέβαια κάποια στιγμή θα τελειώσουν! Η κόρη μου βρίσκεται στη Γ’ τάξη του λυκείου και καταλαβαίνετε πως τα έξοδα είναι αυξημένα. Σαφώς λείπουν οι δουλειές στην τηλεόραση και από το θέατρο οι ηθοποιοί παίρνουμε μόνο ένα χαρτζιλίκι. Με τα λεφτά που έχω στην τράπεζα ευελπιστώ να περάσουμε μέχρι τον Ιούνιο. Από κει και πέρα δεν ξέρω τι θα γίνει. Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη για όλους».

Ο Οδυσσέας Σταμούλης εξομολογήθηκε: «Μέχρι πέρυσι ήμουν στο ταμείο ανεργίας, τώρα όχι. Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα, όχι μόνο για το δικό μου επάγγελμα αλλά για όλο τον κόσμο. Δυστυχώς δεν βλέπω φως στο τούνελ. Πλέον οι δουλειές είναι ελάχιστες. Το καλοκαίρι έκανα μια θεατρική δουλειά στη Ρόδο και από τότε τίποτα. Ευτυχώς έχω κάποιες οικονομίες στην άκρη. Υστερα από είκοσι εννέα χρόνια στο θέατρο είχα την προνοητικότητα να αποταμιεύσω, αλλά για το μετά δεν ξέρω. Από το 2007 έχω μπει δύο φορές στο ταμείο ανεργίας».

«Κατάσταση κόκκινου συναγερμού»
«Το 80% των ηθοποιών βρίσκεται σε κατάσταση κόκκινου συναγερμού» δηλώνει στην «Espresso» ο γενικός γραμματέας του Ταμείου Αλληλοβοήθειας Σωματείων Ελλήνων Ηθοποιών Σπύρος Μπιμπίλας και αποκαλύπτει πως είκοσι δύο οικογένειες ηθοποιών βρίσκονται στα όρια της ανέχειας. «Σε συνεργασία με τον Σύλλογο Προστασίας Αστέγων του δήμου Αθηναίων μοιράζουμε τρόφιμα, όπως ρύζι, μακαρόνια και όσπρια, σε είκοσι δύο οικογένειες Ελλήνων ηθοποιών. Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη και υπάρχουν αρκετές ακόμη τέτοιες περιπτώσεις. Δυστυχώς δεν μπορούμε να τους βοηθήσουμε όλους και επιλέγουμε τις πιο ακραίες περιπτώσεις».

«Καθημερινά ακούω συναδέλφους να λένε πως δεν αντέχουν άλλο. Δουλειές δεν υπάρχουν. Οι μισθοί στα θέατρα έχουν μειωθεί δραματικά, πολλοί από αυτούς χρωστάνε στεγαστικά δάνεια, έχουν φορολογηθεί για χρήματα που δεν πήραν ποτέ από τις εταιρείες παραγωγής και πληρώνουν “χαράτσια”. Οι Ελληνες ηθοποιοί είναι στα όρια της φτώχειας» τονίζει ο κύριος Μπιμπίλας, ο οποίος ανησυχεί για την εξέλιξη της κατάστασης και συμπληρώνει: «Αν δεν μας βοηθούσαν οι Γιατροί του Κόσμου, πολλοί από τους ηθοποιούς δεν θα μπορούσαν να αγοράσουν ούτε φάρμακα. Ευτυχώς μας τα παρέχουν δωρεάν. Αυτή είναι δυστυχώς η αλήθεια».

Ψάχνοντας στα σκουπίδια και πουλώντας κουλούριαΗ παράσταση που σατιρίζει την ανεργία συναδέλφων τους
Δημοφιλείς ηθοποιοί που τυλίγουν πίτες σε σουβλατζίδικο, δουλεύουν ντελίβερι, ψάχνουν στα σκουπίδια, πουλάνε κουλούρια και γενικώς κάνουν οποιαδήποτε δουλειά για να… επιβιώσουν! Αυτό είναι το θέμα ενός κωμικοτραγικού βίντεο, το οποίο σατιρίζει την ανεργία στο θέατρο και προβάλλεται στην ξέφρενη κωμωδία «Elizadeth» που ανέβηκε πρόσφατα στον πολυχώρο «Vault».

Πρόκειται για μια παράσταση-αντίδραση των ηθοποιών στην κρίση και τα…. παρατράγουδά της που βιώνει τα τελευταία χρόνια το ελληνικό θέατρο. Το έργο «Elizadeth» -είναι μια διασκευή του «Βασιλικοί μετά τρούλου» του Χάρη Ρώμα σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καρατζιά- αναφέρεται στην Αθήνα του 2015, δηλαδή πέντε χρόνια μετά την έκρηξη της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, οπότε η ανεργία στον κλάδο των ηθοποιών έχει φτάσει το 92%!Τα σίριαλ έχουν σταματήσει, το Εθνικό Θέατρο το πήραν τα… ΙΚΕΑ, η Λυρική Σκηνή και το Κρατικό Θέατρο έγιναν σούπερ μάρκετ, οι πρωταγωνιστές του θεάτρου και της τηλεόρασης κατάντησαν σουβλατζήδες, καθαριστές, πλανόδιοι μουσικοί, λαχειοπώλες και λοιπά για να επιβιώσουν.

«Το “Elizadeth” είναι ένα έργο λίγο προφητικό, γιατί σήμερα δουλειές δεν υπάρχουν, τηλεόραση δεν υπάρχει, υπάρχει θέατρο και αυτό με δυσκολία. Οταν υπάρχουν άνθρωποι που είναι καιρό στον χώρο και δεν έχουν δουλειά, πολλές φορές αναγκάζονται να κάνουν κάτι με το οποίο δεν συμφωνούν και αυτό είναι ένα από τα θέματα που εκφράζονται στο έργο» λέει στο pragmatikotita.gr ο Σαράντος Γεωγλερής που υποδύεται στο έργο τον «Πέτρο», έναν ηθοποιό χαμηλών τόνων.

Οσο για τον Γιώργο Σεϊταρίδη, που παίζει έναν ηθοποιό της «κουλτούρας», δηλώνει στο ίδιο site: «Είναι μια παράσταση που σχολιάζει με έναν πολύ κωμικό τρόπο το τι συμβαίνει στην κοινωνία γενικότερα σήμερα και από θέμα πολιτικής, και από θέμα οικονομίας, και από θέμα σχέσεων στους χώρους εργασίας. Απλώς διαλέχτηκε το θέατρο ως χώρος εργασίας για να αναπτυχθεί αυτό το δρώμενο». Στο έργο παίζουν επίσης οι Δήμητρα Κολλά, Παντελίτσα Λοΐζου, Πάνος Μπρατάκος, Αλκμήνη Σταθάτου, Τριανταφυλλιά Ταμπαλάκη, Τάσος Τζιβίσκος και Φωτεινή Τσακίρη.


ΑΛΚΙΝΟΟΣ ΜΠΟΥΝΙΑΣ

---

Το "καταραμένο" σίριαλΤο τραγικό παιχνίδι της μοίρας για την Ελευθερία Βιδάκη και τον Δημήτρη Βογιατζή που έπαιζαν στις «Αέρινες σιωπές». Υπήρξαν και οι δυο τους νέοι, ταλαντούχοι, γεμάτοι όνειρα και φιλοδοξίες. Συναντήθηκαν και οι δύο στο πλατό της σειράς του Mega «Αέρινες σιωπές». Χρειάστηκε να περάσουν μερικά χρόνια για να συναντηθούν και πάλι στη γειτονιά των αγγέλων. Πρώτη έφυγε από τη ζωή η πανέμορφη Ελευθερία Βιδάκη. Ηταν Μάρτιος του 2004, όταν ένοικοι πολυκατοικίας στην Αγία Παρασκευή βρήκαν το άψυχο κορμί της 37χρονης ηθοποιού που αποφάσισε να δώσει τέλος στη ζωή της πηδώντας από το μπαλκόνι του διαμερίσματός της στον τέταρτο όροφο. Στο ερώτημα των ανακριτικών αρχών «γιατί αποφάσισε να αυτοκτονήσει μια ηθοποιός που από επαγγελματικής πλευράς ήταν επιτυχημένη και δεν έδειχνε να έχει κάποια προβλήματα» την απάντηση φέρεται να έδωσε ο σύζυγός της: «Η επιλόχειος κατάθλιψη την οδήγησε σε αυτό το απονενοημένο διάβημα». Σύμφωνα με διάφορες πληροφορίες, η άτυχη ηθοποιός αντιμετώπιζε πολύ σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα και γι’ αυτό τον λόγο είχε νοσηλευτεί σε ιδιωτικό θεραπευτήριο. Το συμβάν απασχόλησε κατά κόρον τα τηλεοπτικά μέσα της εποχής (ειδικά τις μεσημεριανές εκπομπές) και έγιναν πολλές συζητήσεις για το αν τελικά είχε ή δεν είχε ψυχολογικά προβλήματα η ηθοποιός.
Αυτό που έχει πλέον σημασία είναι ότι χάθηκε ένας σπουδαίος άνθρωπος και μια καλή ηθοποιός που είχε μπροστά της λαμπρό καλλιτεχνικό μέλλον. Η Ελευθερία Βιδάκη, της οποίας οι ρίζες ήταν από την Κρήτη, είχε σπουδάσει ηθοποιός στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και παράλληλα φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Επαιξε σε αξιόλογες θεατρικές παραστάσεις και δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές («Καλημέρα ζωή», «Αέρινες σιωπές», «Φωτορομάντζο», «Μικροί - Μεγάλοι», «Νέμεσις» κ.ά.), αλλά η σειρά στην οποία ξεχώρισε και αγαπήθηκε ήταν η κωμωδία του Mega «Κάτι τρέχει με τους δίπλα» με τους Ρένο Χαραλαμπίδη, Κλέωνα Γρηγοριάδηη και Δήμητρα Ματσούκα. Οσοι γνώρισαν από κοντά την ηθοποιό μιλούν με τα καλύτερα λόγια για το ταλέντο και την προσωπικότητά της. «Η Ελευθερία, εκτός από όμορφη και ταλαντούχα ηθοποιός, ήταν ένα από τα καλύτερα παιδιά του χώρου, χαμηλών τόνων και με μια εσωτερικότητα που έβγαινε σε όλους τους ρόλους που έπαιζε» τονίζουν πάντα για εκείνην οι στενοί συνεργάτες της στο θέατρο και την τηλεόραση.

Τα χρέη τον οδήγησαν στην αυτοκτονία
Το νήμα της ζωής του Δημήτρη Βογιατζή κόπηκε το περασμένο Σάββατο από τα ίδια του τα χέρια ως μια πράξη απελπισίας στο βουβό δράμα που ζούσε. Τον άτυχο 42χρονο ηθοποιό βρήκε κρεμασμένο η πολυαγαπημένη του μητέρα που υπέστη μεγάλο σοκ, όπως και όλα τα οικεία του πρόσωπα μόλις πληροφορήθηκαν το γεγονός της αυτοχειρίας. Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, τα τελευταία δύο χρόνια ο ηθοποιός ήταν «πνιγμένος» σε έναν κυκεώνα οικονομικών προβλημάτων, με την ανεργία να γίνεται ολοένα και πιο σφιχτή θηλιά στον λαιμό του. Ζούσε μοναχικά και με τέτοια αξιοπρέπεια, που δεν του επέτρεπε να βγάζει προς τα έξω ό,τι τον απασχολούσε. Οι κλειστές επαγγελματικές πόρτες που διαρκώς συναντούσε και τα καθημερινά έξοδα που έτρεχαν και γίνονται δυσβάσταχτα στην εποχή μας, εδικά για τους ανέργους, τον έφεραν σε μεγάλη απόγνωση.
Πριν από δύο χρόνια ο άτυχος ηθοποιός συνεργάστηκε με το «Μικρό Θέατρο Λάρισας» σε δύο έργα: «Η τρελή συγκατοίκηση» και «Closer». O υπεύθυνος του θεάτρου Δημήτρης Καράντζιος λέει στην «Espresso»: «Για τελευταία φορά τον είδα στις αρχές Δεκεμβρίου στα ΚΤΕΛ, όπου είχε πάει να πάρει τη μητέρα του. Ο κουνιάδος του μου είπε ότι με πήρε τηλέφωνο στο θέατρο και δεν με βρήκε. Ηξερα ότι είχε οικονομικά προβλήματα και τώρα που το σκέφτομαι πιθανόν θα με ήθελε για δουλειά».
Ο Δημήτρης Βογιατζής έγινε γνωστός στο τηλεοπτικό κοινό με τη συμμετοχή του στην τηλεοπτική σειρά του Mega «Αέρινες σιωπές». Ο ηθοποιός πήρε μέρος στον δεύτερο κύκλο της σειράς και υποδυόταν έναν χειριστή ελικοπτέρου. Αξίζει να τονίσουμε ότι στην ίδια σειρά έπαιζε μαζί του η Ελευθερία Βιδάκη, που κι εκείνη έφυγε από τη ζωή με την επιλογή της αυτοκτονίας. Μάλιστα η αείμνηστη ηθοποιός υποδυόταν μια γιατρίνα με την οποία ήταν ερωτευμένος ο χειριστής ελικοπτέρου και της έστελνε λουλούδια, δηλαδή ο Δημήτρης Βογιατζής. «Ο Δημήτρης ήταν αναμφισβήτητα ένας πολύ ευαίσθητος άνθρωπος κι ένας πολύ καλός συνάδελφος που διεκπεραίωνε με τον καλύτερο τρόπο τη δουλειά του» μας λέει ο Βύρων Κολάσης που υποδυόταν στις «Αέρινες σιωπές» τον μοίραρχο Σαββίδη. Επίσης είχε συμμετάσχει στις ταινίες «Απόντες» του Νίκου Γραμματικού και «No budget story» του Ρένου Χαραλαμπίδη, ενώ πρωταγωνίστησε και σε αρκετές θεατρικές παραστάσεις.
ΑΛΚΙΝΟΟΣ ΜΠΟΥΝΙΑΣ

ΚΩΣΤΑΣ ΓΑΒΡΑΣ - Το κεφάλαιο

ΚΩΣΤΑΣ ΓΑΒΡΑΣ (πηγή: ΕΘΝΟΣ)

«Θέλω να κάνω μία ταινία για την Ελλάδα»

Ο Κώστας Γαβράς, πρωτεργάτης του πολιτικού σινεμά, σκηνοθέτης του βραβευμένων με Οσκαρ πολιτικών δραμάτων «Ζ» και «Ο αγνοούμενος», στη χθεσινοβραδινή ανοιχτή συζήτησή του με το κοινό στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, μίλησε για όλα όσα είχαν προαναγγελθεί.

«Το σύστημα των τραπεζών είναι σαν ένας στρατός που πρέπει να κερδίσει έναν πόλεμο. Ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια, χωρίς όπλα», δήλωσε για την παγκόσμια οικονομική κρίση ο Κώστας Γαβράς

Για τον κινηματογράφο, για το σημαίνει «πολιτική», για τη δημοκρατία στην εποχή της κρίσης. Αποκάλυψε, όμως, και ότι «εδώ και καιρό ψάχνει να γυρίσει μια ταινία για την Ελλάδα». «Θα ήθελα να κάνω μια ταινία για πράγματα που με ενδιαφέρουν, για μια χώρα που αγαπώ», είπε χαρακτηριστικά.
Με αφορμή την έξοδο της νέας του ταινίας «Το κεφάλαιο» στις 17 του μήνα στις ελληνικές αίθουσες, ο δημιουργός μίλησε για την κρίση και για τη σχέση κινηματογράφου και πολιτικής. «Για να απαντήσουμε στο ερώτημα τι είναι πολιτικός κινηματογράφος, πρέπει να αναρωτηθούμε τι είναι η πολιτική, πρέπει να καθορίσουμε τη λέξη πολιτική», είπε. «Πολιτική είναι ό,τι κάνουμε καθένας κάθε μέρα. Ολοι μας έχουμε μέσα μας μια δύναμη. Οι από πάνω μας έχουν δύναμη και την εξασκούν σ' εμάς. Αυτή είναι η πολιτική», πρόσθεσε.
Με μότο «Παίρνουμε χρήματα από τους φτωχούς για να δίνουμε στους πλούσιους», κάτι σαν μια αντεστραμμένη ιστορία του Ρομπέν των Δασών, το νέο φιλμ του Γαβρά αποτελεί μια δηκτική ματιά στον κόσμο των τραπεζιτών.
«Με ενδιαφέρει ο κόσμος του χρήματος στην κοινωνία. Το χρήμα ήταν ένα μέσο καταπληκτικό για να ζήσουν οι άνθρωποι. Ενα μέσο, όμως, που αλλάζει τους ανθρώπους όσο αλλάζει κι αυτό. Σήμερα οι Αρχές έχασαν την εξουσία, η εξουσία ανήκει στην οικονομία. Δεν υπάρχουν πια σύνορα οικονομικά, που πάει να πει ότι η δημοκρατία υπάρχει με κάποιο τρόπο ποιητικό? Εχει αλλάξει η ηθική στον κόσμο. Εχει παραμεριστεί. Αυτό που υπάρχει είναι η επιτυχία. Ποιος έχει το πιο ωραίο ρολόι. Καθένας πρέπει να δειχτεί. Κάθε είδους ηθικής περνάει από το εγώ, καθορίζεται από το χρήμα», ανέφερε σχετικά για να τονίσει σε άλλο σημείο της συζήτησης: «Το σύστημα των τραπεζών είναι σαν ένας στρατός που πρέπει να κερδίσει έναν πόλεμο. Ο Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια, χωρίς όπλα. Δεν υπάρχουν κράτη με φιλίες αλλά με συμφέροντα. Ο πόλεμος είναι εμφύλιος και παγκόσμιος».
Αναφέρθηκε, επίσης, στο θέμα της ανεργίας και των απολύσεων, που έθιξε προ 8ετίας στο «Τσεκούρι». «Στη Γαλλία δεν λέμε «απολύσεις», λέμε «κοινωνικά σχέδια». Που είναι το αντίθετο! Σαν να κάνουμε δώρο», σχολίασε.
Πάνω απ' όλα, όμως, μίλησε για κινηματογράφο. «Ο κινηματογράφος άλλαξε τον κόσμο, πάνε 110 χρόνια τώρα. Βοήθησε να δούμε πώς ζουν οι άλλοι άνθρωποι. Για τους Ελληνες, ο κινηματογράφος δεν είναι όπως θα θέλαμε, στην Ελλάδα το κράτος δεν βοηθούσε ποτέ αρκετά», δήλωσε. «Ο κινηματογράφος δεν είναι είναι πολιτικό δίδαγμα, είναι ένα θέαμα όπως έκαναν οι αρχαίοι Ελληνες με το θέατρο, ένα θέαμα για να βιώνουμε συναισθήματα. Αυτός είναι ο ρόλος του κινηματογράφου μέσα στη ζωή, όχι να επιβάλλει μια ιδέα... Ο κινηματογράφος είναι ένα μέσο αντίστασης. Ως κινηματογραφιστής μπορώ να κάνω ερωτήσεις, να προβάλλω αντιστάσεις, δεν έχω τις λύσεις».
«ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ;»
Ο Κώστας Γαβράς αναφέρθηκε και στην πρόσφατη «φυγή» από τη Γαλλία του Ζεράρ Ντεπαρντιέ, που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της δημοσιότητας θέλοντας να αποφύγει την υψηλή φορολογία στην περιουσία του. «Ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ είναι ο μεγαλύτερος ηθοποιός που έχουμε στη Γαλλία... Αντιμετώπισε προβλήματα στη ζωή του, έχασε τον γιο του, άλλαξε σιγά σιγά. Επεσαν όλοι πάνω του. Εχουν άδικο, τον αδικούμε. Αλλαξε, ωθήθηκε στο εξωτερικό, θα ξαναγυρίσει, δεν μπορεί να ζήσει στη Ρωσία. Τι θα κάνει στη Ρωσία ο Ντεπαρντιέ;», διερωτήθηκε χαριτολογώντας ο Ελληνας σκηνοθέτης.
ΑΝΤΑ ΔΑΛΙΑΚΑ
adaliaka@pegasus.gr

«Η μάνα» του Γκόρκι στη μεγάλη οθόνη

Ο Σοβιετικός κινηματογράφος στις καλύτερες στιγμές του: ο Vsevolod Pudovkin, ο δεξιοτέχνης του μοντάζ, μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το εμβληματικό μυθιστόρημα του Μάξιμ Γκόρκι, αφηγούμενος το δράμα της «μάνας» ενός εργάτη που άθελά της βοηθάει στη σύλληψη του γιου της και στη συνέχεια εντάσσεται στις τάξεις του επαναστατικού κινήματος.
Ο σεναριογράφος της ταινίας, ο Nathan Zarkhi είχε προσπαθήσει να προσαρμόσει μόνος του το μυθιστόρημα αλλά δεν είχε μείνει ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα. Επιπλέον ο πρώτος σκηνοθέτης που είχε αναλάβει την ταινία, ο Ζελιαμπούσκι, δεν κατάφερε να βρει την κατάλληλη ηθοποιό για τον ρόλο του εργάτη Πάβελ.
Ακριβώς εκείνη την κρίσιμη στιγμή ο Nathan Zarkhi είχε προτείνει στον πολλά υποσχόμενο κινηματογραφιστή Pudovkin να αναλάβει τη σκηνοθεσία του έργου. Το αρχικό σενάριο πέρασε από νέα επεξεργασία και ο Pudovkin ενθάρρυνε τον Zarkh να μεταχειριστεί πιο ελεύθερα το μυθιστόρημα του Γκόρκι, διασκευάζοντάς το μάλλον παρά προσαρμόζοντάς το. Το 1958, σ’ ένα συνέδριο της Διεθνούς Ενώσεως Κριτικών Κινηματογράφου στις Βρυξέλλες, «Η Μάνα» συμπεριλήφθηκε ανάμεσα στις 12 σημαντικότερες ταινίες από δημιουργίας κινηματογράφου.
Πρωταγωνιστούν οι : Vera Baranovskaya, Nikolai Batalov, Aleksandr Chistyakov. Η ταινία προβάλλεται στους κινηματογράφος από τη New Star.


Related Articles on click@life