ΚΟΒΕΙ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ (του Γιάννη Τσίγκρα)

***

Ρουλα Παλαμαρη

11 Οκτωβρίου στις 7:36 π.μ. · 

ευχαριστω πολυ που τον θυμαστε...
καλημερα σε ολους..

Konstantinos Loukopoulos

10 Οκτωβρίου στις 11:49 μ.μ.

ΚΟΒΕΙ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ (του Γιάννη Τσίγκρα)

Αγαπώ τα νυχτερινά τρένα,
εκείνα στα οποία, ο εισπράκτορας
αναγκάζεται να κόψει εισιτήριο
στον εαυτό του,
γιατί οι επιβάτες είναι όλοι νεκροί
ή ταξιδεύουν ο ένας στο όνειρο του άλλου.
Αγαπώ τα τρένα που δε σταθμεύουν,
τα άδεια μοτέλ,
όπου χασμουριέται το τελευταίο τζουκ- μποξ
του Πέτερ Χάντκε,
την ώρα που ο τελευταίος
εξηγεί στην πληθωρική ιδιοκτήτρια,
ότι η αγωνία του "τερματοφύλακα
πριν το πέναλτι", είναι το τέλος του βιβλίου
που τού 'πεσε στο πάτωμα και σκόρπισε,
αόρατο, σαν τον υδράργυρο.

Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2014 - 6:37 μ.μ.

***
ΣΧ. Δεν υπάρχει "Ευχαριστώ", στο να θυμάται κάποιος τον Γιάννη, Ρούλα μου!
Απλά, συμβαίνει.
Να είσαι γερή να τον θυμάσαι, κι εμείς μαζί σου...

Ζόρικη νύχτα. Ξημερώματα 9/11/19
Πέρασαν 3 χρόνια από τότε που Έφυγε.
3 χρόνια με μπερδεμένα τρένα, στιγμές, λέξεις, νύχτες, με συνεχόμενα πέναλτι...
Αγάντα και Υπομονή, λίγο ακόμα!

***

Της αδελφής του ο καφές...

***

Ρουλα Παλαμαρη

6 Νοεμβρίου στις 9:06 π.μ. · 

Πριν 3 χρονια..εφυγες..
κουραστηκες..και πηγες να συναντησεις τον Αγγελο σου...
το Σαββατο στις 5 το απογευμα..
οσοι σε αγαπαμε..θα σε θυμηθουμε πινοντας..καφεδακι..
στην ΑΥΡΑ...

αδελφε μου...αγαπημενε!!!
στον ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΙΓΚΡΑ...

***
ΣΧ. ... Δεν ξέρω, Ρούλα μου, Αν θα το μπορέσω...
Σου εξήγησα, όσα μπορώ.
Αυτές οι ημερομηνίες έχουν πολλά "βάρη" για μένα, πέρα απ' την Γιορτή του Αγίου Νεκταρίου, τα γενέθλια του άντρα μου, κ.λ.π. (αναμνήσεων και υποχρεώσεων).
"Αιωνία του η Μνήμη", του αδελφού σου και αγαπημένου πολλών φίλων, πέραν του θαυμασμού, ως προς την Τέχνη και το Πνεύμα του.

Ξημ. 9/11/19 5 π.μ

Συμπτώσεις

***

Ρουλα Παλαμαρη

17 Οκτωβρίου στις 7:27 π.μ. · 

μιλησαμε και σημερα
εκεινο το χαμογελαστο
συννεφο εισαι..αδελφε..

***
Εκείνη τη μέρα, ανατρίχιασα με το ... σύννεφο της Ρούλας.
Περίπου, την ίδια ώρα, την ίδια μέρα, είχα περάσει τυχαία έξω απ' το μπαλκόνι, το παραθύρι, το γραφείο του, που σοκαρίστηκα και φωτογράφησα...
Η έλλειψη υπολογιστή, όμως και η μη γνώση του δανεικού που χειρίζομαι, δεν με βοηθάει να αδειάσω τις φωτογραφίες μου. Ελπίζω, προσεχώς!
Αθάνατος!... και για μένα, ΖΩΝΤΑΝΟΣ!


***

Πιο σιγανά, δε γίνεται!

Γιάννης Τσίγκρας

ΠΟΙΗΜΑΤΑ

εκδ. ΕΝΔΥΜΙΩΝ